STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова знаходнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
знахо́днік мн. знахо́днікі |
| Родны каго? чаго? |
знахо́дніка мн. знахо́днікаў |
| Давальны каму? чаму? |
знахо́дніку мн. знахо́днікам |
| Вінавальны каго? што? |
знахо́дніка мн. знахо́днікаў |
| Творны кім? чым? |
знахо́днікам мн. знахо́днікамі |
| Месны у кім? у чым? |
знахо́дніку мн. знахо́дніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
Філоніць і філосаф у слоўніку стаяць побач. Супадзенне?
znachodnik — беларуская лацінка
Слова знаходнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік знаходнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове знаходніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› знахо́дліва (10)
(12) мімасяро́днік ‹
› знахо́длівасць (13)
(6) хо́днік ‹
› знахо́длівы (10)
(8) захо́днік ‹
› знахо́дніца (10)
(9) інахо́днік ‹
› знахо́дны (8)
(10) вынахо́днік ‹
› зна́цца (6)
(8) пахо́днік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
