знаходніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова знаходніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	знахо́дніца мн. знахо́дніцы
Родны каго? чаго?	знахо́дніцы мн. знахо́дніц
Давальны каму? чаму?	знахо́дніцы мн. знахо́дніцам
Вінавальны каго? што?	знахо́дніцу мн. знахо́дніц
Творны кім? чым?	знахо́дніцай, знахо́дніцаю мн. знахо́дніцамі
Месны у кім? у чым?	знахо́дніцы мн. знахо́дніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Жонка спытала, што рабіць з полем. Адказаў — палі.
Тлумачу пажарным, што такое аманімія.

znachodnica — беларуская лацінка

Слова знаходніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: