аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова знічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зні́чка мн. зні́чкі |
| Родны каго? чаго? |
зні́чкі мн. зні́чак |
| Давальны каму? чаму? |
зні́чцы мн. зні́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
зні́чку мн. зні́чкі |
| Творны кім? чым? |
зні́чкай, зні́чкаю мн. зні́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зні́чцы мн. зні́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
Мілы браце!
У чужой хаце
Не нажыць табе багацця.
znička — беларуская лацінка
Слова знічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік знічка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове знічынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зніце́ць (7)
(9) спадні́чка ‹
› зні́ціцца (8)
(14) мі́ні-спадні́чка ‹
› зні́ч (4)
(8) бажні́чка ‹
› знічы́нка (8)
(8) газні́чка ‹
› знішка́ (6)
(11) сангвіні́чка ‹
› зніштажа́цца (11)
(7) сіні́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.