знічынка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова знічынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	знічы́нка мн. знічы́нкі
Родны каго? чаго?	знічы́нкі мн. знічы́нак
Давальны каму? чаму?	знічы́нцы мн. знічы́нкам
Вінавальны каго? што?	знічы́нку мн. знічы́нкі
Творны кім? чым?	знічы́нкай, знічы́нкаю мн. знічы́нкамі
Месны у кім? у чым?	знічы́нцы мн. знічы́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай

(вось так трэба слоўнікі пісаць)
ну ладна: гэта быць удачлівым, шчаслівым ва ўсім

Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.

Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.

«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?

zničynka — беларуская лацінка

Слова знічынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: