STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова знішчальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
знішча́льнік мн. знішча́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
знішча́льніка мн. знішча́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
знішча́льніку мн. знішча́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
знішча́льніка мн. знішча́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
знішча́льнікам мн. знішча́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
знішча́льніку мн. знішча́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
zniščaĺnik — беларуская лацінка
Слова знішчальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік знішчальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове знішчальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› знішча́льна (10)
(10) уруча́льнік ‹
› знішча́льна-з'е́длівы (19)
(9) чу́чальнік ‹
› знішча́льнасць (13)
(10) маўча́льнік ‹
› знішча́льніца (12)
(12) вынішча́льнік ‹
› знішча́льніцкі (13)
(12) загушча́льнік ‹
› знішча́льніцкі (13)
(11) згушча́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
