мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зношванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зно́шванне мн. зно́шванні |
| Родны каго? чаго? |
зно́швання мн. зно́шванняў |
| Давальны каму? чаму? |
зно́шванню мн. зно́шванням |
| Вінавальны каго? што? |
зно́шванне мн. зно́шванні |
| Творны кім? чым? |
зно́шваннем мн. зно́шваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зно́шванні мн. зно́шваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
znošvannie — беларуская лацінка
Слова зношванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зношванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове знуда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зно́шаны (7)
(12) перано́шванне ‹
› зно́шаны (7)
(11) прано́шванне ‹
› зно́швальнасць (13)
(11) падно́шванне ‹
› зно́швацца (9)
(11) разно́шванне ‹
› зно́шваць (8)
(10) выно́шванне ‹
› зну́да (5)
(12) аблапо́шванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.