знэнджанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова знэнджанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	знэ́нджанне мн. знэ́нджанні
Родны каго? чаго?	знэ́нджання мн. знэ́нджанняў
Давальны каму? чаму?	знэ́нджанню мн. знэ́нджанням
Вінавальны каго? што?	знэ́нджанне мн. знэ́нджанні
Творны кім? чым?	знэ́нджаннем мн. знэ́нджаннямі
Месны у кім? у чым?	знэ́нджанні мн. знэ́нджаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

znendžannie — беларуская лацінка

Слова знэнджанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: