мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
золаташука́льны — прыметнік зо́латца — назоўнік
канцэпт

золатка

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова золатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 зо́латка

мн.  зо́латкі
Родны
каго? чаго?		 зо́латка

мн.  зо́латкаў
Давальны
каму? чаму?		 зо́латку

мн.  зо́латкам
Вінавальны
каго? што?		 зо́латка

мн.  зо́латкі
Творны
кім? чым?		 зо́латкам

мн.  зо́латкамі
Месны
у кім? у чым?		 зо́латку

мн.  зо́латках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


— Вы пакутуеце ад алкагалізму?
— Не, мне падабаецца.


zolatka — беларуская лацінка

Слова золатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік золатка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове золатца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› золаташука́льнік (15)

(6) зла́тка ‹

› золаташука́льніцкі (17)

(11) вузказла́тка ‹

› золаташука́льны (14)

(7) во́латка ‹

› зо́латца (7)

(7) апла́тка ‹

› зо́лачак (7)

(10) недапла́тка ‹

› зо́лачкам (8)

(8) папла́тка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

аквалангісты назад спінай