аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова золаташукальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
золаташука́льнік мн. золаташука́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
золаташука́льніка мн. золаташука́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
золаташука́льніку мн. золаташука́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
золаташука́льніка мн. золаташука́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
золаташука́льнікам мн. золаташука́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
золаташука́льніку мн. золаташука́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыч — маўклівы, пануры чалавек
Калі ў кватэры прыбірацца радзей, вынікі будуць больш прыкметнымі.
zolatašukaĺnik — беларуская лацінка
Слова золаташукальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік золаташукальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове золатка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› золатапрамысло́вы (16)
(13) мінашука́льнік ‹
› золатапрамыслоўца (17)
(12) спашука́льнік ‹
› золатаўтры́мліваючы (18)
(14) трасашука́льнік ‹
› золаташука́льніцкі (17)
(15) каметашука́льнік ‹
› золаташука́льны (14)
(23) бюракрат-рэнташукальнік ‹
› зо́латка (7)
(14) перадшука́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.