мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
міна́ць — дзеяслоў мінво́ды — назоўнік
канцэпт

мінашукальнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мінашукальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 мінашука́льнік

мн.  мінашука́льнікі
Родны
каго? чаго?		 мінашука́льніка

мн.  мінашука́льнікаў
Давальны
каму? чаму?		 мінашука́льніку

мн.  мінашука́льнікам
Вінавальны
каго? што?		 мінашука́льнік

мн.  мінашука́льнікі
Творны
кім? чым?		 мінашука́льнікам

мн.  мінашука́льнікамі
Месны
у кім? у чым?		 мінашука́льніку

мн.  мінашука́льніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Кожны гад мае свой яд. (прыказка)


— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.


minašukaĺnik — беларуская лацінка

Слова мінашукальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мінашукальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мінводы + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› мінаха́скі (9)

(13) рудашука́льнік ‹

› міна́цца (7)

(15) праўдашука́льнік ‹

› міна́ць (6)

(15) металашука́льнік ‹

› мінво́ды (7)

(12) спашука́льнік ‹

› мінгарвыканкам (14)

(14) трасашука́льнік ‹

› мінгрэ́л (7)

(15) золаташука́льнік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

котка-сяброўка