аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мінашукальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мінашука́льнік мн. мінашука́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
мінашука́льніка мн. мінашука́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
мінашука́льніку мн. мінашука́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
мінашука́льнік мн. мінашука́льнікі |
| Творны кім? чым? |
мінашука́льнікам мн. мінашука́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
мінашука́льніку мн. мінашука́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У гультая і страха цячэ, і печ не пячэ.
Прыказка.Трэба цаніць інжынераў, якія вучыліся да эры ціктокаў, шортсаў і рылсаў. Хто яшчэ распрацуе якасны софт і спраектуе надзейны самалёт?
minašukaĺnik — беларуская лацінка
Слова мінашукальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінашукальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінводы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мінаха́скі (9)
(13) рудашука́льнік ‹
› міна́цца (7)
(15) праўдашука́льнік ‹
› міна́ць (6)
(15) металашука́льнік ‹
› мінво́ды (7)
(12) спашука́льнік ‹
› мінгарвыканкам (14)
(14) трасашука́льнік ‹
› мінгрэ́л (7)
(15) золаташука́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.