STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова праўдашукальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
праўдашука́льнік мн. праўдашука́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
праўдашука́льніка мн. праўдашука́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
праўдашука́льніку мн. праўдашука́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
праўдашука́льніка мн. праўдашука́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
праўдашука́льнікам мн. праўдашука́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
праўдашука́льніку мн. праўдашука́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…
praŭdašukaĺnik — беларуская лацінка
Слова праўдашукальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік праўдашукальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове праўдашукальніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праўдападо́бнасць (16)
(13) богашука́льнік ‹
› праўдападо́бны (13)
(13) відашука́льнік ‹
› пра́ўдачка (9)
(13) рудашука́льнік ‹
› праўдашука́льніцтва (18)
(15) металашука́льнік ‹
› праўдзі́ва (9)
(13) мінашука́льнік ‹
› праўдзі́васць (12)
(12) спашука́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
