Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

зрух, -у, мужчынскі род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў, зрушваць — зрушыць (у 1 знач.) і зрушвацца — зрушыцца.
  2. Прыметныя змены ў чым-н. Сіла таленту Бядулі і заключалася ва ўменні перадаць тонкія зрухі душы і багацце пачуццяў. ← В. Каваленка. // Значныя змены да лепшага ў чым-н., значны рух наперад; прагрэс. Прыемна і радасна бачыць вялікія зрухі, што адбываюцца ва ўсёй краіне. ← Хвядос Шынклер. 1905 год прынёс велізарныя зрухі ў грамадскім і культурным жыцці Беларусі. ← Янка Казека.
  3. спецыяльны тэрмін Гарызантальнае змяшчэнне горных парод.
  4. Дэфармацыя пругкага цела, пры якой слаі яго змяшчаюцца адзін адносна другога.

❌

зрух

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зрух
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зру́х мн. зру́хі
Родны каго? чаго?	зру́ху мн. зру́хаў
Давальны каму? чаму?	зру́ху мн. зру́хам
Вінавальны каго? што?	зру́х мн. зру́хі
Творны кім? чым?	зру́хам мн. зру́хамі
Месны у кім? у чым?	зру́ху мн. зру́хах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

На Мальдывах мусульманскія законы забараняюць прадаваць алкаголь. Але вечарам прыплывае «алкалодка» і можна задорага купіць алкашку.

A L K A L O D K A

Слова зрух (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік зрух — у родным, давальным, творным і месным склоне

зрух

Навігатар

Мемчыкі