аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зрух
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зру́х мн. зру́хі |
| Родны каго? чаго? |
зру́ху мн. зру́хаў |
| Давальны каму? чаму? |
зру́ху мн. зру́хам |
| Вінавальны каго? што? |
зру́х мн. зру́хі |
| Творны кім? чым? |
зру́хам мн. зру́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
зру́ху мн. зру́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Мова жыве не калі на ёй спяваюць фальклорныя песні, а калі на ёй чытаюць рэп пра брудных сучак.
zruch — беларуская лацінка
Слова зрух (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зрух — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зручнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зрусіфікава́ны (13)
(9) жаўтабру́х ‹
› зрусіфікава́цца (14)
(6) во́друх ‹
› зрусіфікава́ць (13)
(5) не́рух ‹
› зру́хавы (7)
(6) бе́зрух ‹
› зрухну́ты (8)
(6) ро́зрух ‹
› зрухну́ты (8)
(6) рэ́зрух ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.