аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова розрух
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ро́зрух мн. ро́зрухі |
| Родны каго? чаго? |
ро́зруху мн. ро́зрухаў |
| Давальны каму? чаму? |
ро́зруху мн. ро́зрухам |
| Вінавальны каго? што? |
ро́зрух мн. ро́зрухі |
| Творны кім? чым? |
ро́зрухам мн. ро́зрухамі |
| Месны у кім? у чым? |
ро́зруху мн. ро́зрухах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
rozruch — беларуская лацінка
Слова розрух (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік розрух — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове розум + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ро́знічна (8)
(5) не́рух ‹
› ро́знічны (8)
(4) зру́х ‹
› ро́зны (5)
(6) бе́зрух ‹
› ро́зум (5)
(6) рэ́зрух ‹
› розумазаключа́льны (17)
(4) тру́х ‹
› розумазаключэ́нне (16)
(9) трух-тру́х ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.