аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
рознаскланяльны
праскланяць слова зубранё
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубранё́ мн. зубраня́ты |
| Родны каго? чаго? |
зубраня́ці мн. зубраня́т |
| Давальны каму? чаму? |
зубраня́ці мн. зубраня́там |
| Вінавальны каго? што? |
зубранё́ мн. зубраня́т |
| Творны кім? чым? |
зубранё́м мн. зубраня́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
зубраня́ці мн. зубраня́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубраня́ мн. зубраня́ты |
| Родны каго? чаго? |
зубраня́ці мн. зубраня́т |
| Давальны каму? чаму? |
зубраня́ці мн. зубраня́там |
| Вінавальны каго? што? |
зубраня́ мн. зубраня́т |
| Творны кім? чым? |
зубранё́м мн. зубраня́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
зубраня́ці мн. зубраня́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
Дэфемінізацыя:
каменщик — му́ляр
каменщица — му́ляр
zubranio — беларуская лацінка
Слова зубранё (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубранё — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубраніна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зу́бр (4)
(8) стрыжанё́ ‹
› зубрабізо́н (10)
(7) тхаранё́ ‹
› зубрабізо́навы (13)
(7) бабранё́ ‹
› зубрані́на (9)
(7) вугранё́ ‹
› зу́браў (6)
(7) тыгранё́ ‹
› зубро́вачка (10)
(7) выдранё́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.