аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зубровачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубро́вачка мн. зубро́вачкі |
| Родны каго? чаго? |
зубро́вачкі мн. зубро́вачак, зубро́вачкаў |
| Давальны каму? чаму? |
зубро́вачцы мн. зубро́вачкам |
| Вінавальны каго? што? |
зубро́вачку мн. зубро́вачкі |
| Творны кім? чым? |
зубро́вачкай, зубро́вачкаю мн. зубро́вачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зубро́вачцы мн. зубро́вачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.Ты стаіш на правільнай дарозе. Але ты стаіш.
zubrovačka — беларуская лацінка
Слова зубровачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубровачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зуброўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зубранё́ (7)
(9) абно́вачка ‹
› зубрані́на (9)
(9) цыно́вачка ‹
› зу́браў (6)
(10) дубро́вачка ‹
› зубро́вы (7)
(10) сябро́вачка ‹
› зубро́ўка (8)
(15) камандзіро́вачка ‹
› зубры́ла (7)
(11) ракіро́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.