мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
зубро́ўка — назоўнік зубры́ла — назоўнік
канцэпт

зубрыла

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова зубрыла
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 зубры́ла

мн.  зубры́лы
Родны
каго? чаго?		 зубры́лы

мн.  зубры́л
Давальны
каму? чаму?		 зубры́ле

мн.  зубры́лам
Вінавальны
каго? што?		 зубры́лу

мн.  зубры́л
Творны
кім? чым?		 зубры́лай, зубры́лаю

мн.  зубры́ламі
Месны
у кім? у чым?		 зубры́ле

мн.  зубры́лах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі

дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта

Спачатку яны казалі «мейсца» замест «месца». Потым яны пачалі казаць «чы» замест «ці». Вельмі цікава, што будзе далей.


zubryla — беларуская лацінка

Слова зубрыла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зубрыла — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зубрыла + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› зубро́вачка (10)

(12) нейрафібры́ла ‹

› зубро́вы (7)

(12) протафібры́ла ‹

› зубро́ўка (8)

(10) міяфібры́ла ‹

› зубры́ны (7)

(8) хандры́ла ‹

› зубры́ха (7)

(6) перы́ла ‹

› зубры́ца (7)

(7) спіры́ла ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пасля піва

пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай