аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зубрыла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубры́ла мн. зубры́лы |
| Родны каго? чаго? |
зубры́лы мн. зубры́л |
| Давальны каму? чаму? |
зубры́ле мн. зубры́лам |
| Вінавальны каго? што? |
зубры́лу мн. зубры́л |
| Творны кім? чым? |
зубры́лай, зубры́лаю мн. зубры́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
зубры́ле мн. зубры́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
Калі б у кожнай школе быў кінатэатр і там раз на тыдзень навучэнцам паказвалі б сучаснае кіно з дубляжом па-беларуску, давала б гэта больш беларускіх беларусаў?
Школа мае быць не толькі месцам навучання, але і месцам забаў. Каб дзеці ішлі ў школу з задавальненнем.
zubryla — беларуская лацінка
Слова зубрыла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубрыла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубрыла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зубро́вачка (10)
(12) нейрафібры́ла ‹
› зубро́вы (7)
(12) протафібры́ла ‹
› зубро́ўка (8)
(10) міяфібры́ла ‹
› зубры́ны (7)
(8) хандры́ла ‹
› зубры́ха (7)
(6) перы́ла ‹
› зубры́ца (7)
(7) спіры́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).