STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зубрыла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубры́ла мн. зубры́лы |
| Родны каго? чаго? |
зубры́лы мн. зубры́л |
| Давальны каму? чаму? |
зубры́лу мн. зубры́лам |
| Вінавальны каго? што? |
зубры́лу мн. зубры́л |
| Творны кім? чым? |
зубры́лам мн. зубры́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
зубры́ле мн. зубры́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)— Зося, чаму вы пачалі граць на піяніна?
— У мяне са скрыпкі піва падала…
zubryla — беларуская лацінка
Слова зубрыла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубрыла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубрыха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зубро́вачка (10)
(12) нейрафібры́ла ‹
› зубро́вы (7)
(12) протафібры́ла ‹
› зубро́ўка (8)
(10) міяфібры́ла ‹
› зубры́ны (7)
(8) хандры́ла ‹
› зубры́ха (7)
(6) перы́ла ‹
› зубры́ца (7)
(7) спіры́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
