STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зуброўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубро́ўка мн. зубро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
зубро́ўкі мн. зубро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
зубро́ўцы мн. зубро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
зубро́ўку мн. зубро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
зубро́ўкай, зубро́ўкаю мн. зубро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зубро́ўцы мн. зубро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Настуся баялася толькі віскі, таму што пасля віскі яна ўжо нічога не баялася...
zubroŭka — беларуская лацінка
Слова зуброўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зуброўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубрыла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зу́браў (6)
(14) перакалібро́ўка ‹
› зубро́вачка (10)
(14) аўтакалібро́ўка ‹
› зубро́вы (7)
(8) дубро́ўка ‹
› зубры́ла (7)
(8) сябро́ўка ‹
› зубры́ла (7)
(6) дро́ўка ‹
› зубры́ны (7)
(8) кадро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
