STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дро́ўка мн. дро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
дро́ўкі мн. дро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
дро́ўцы мн. дро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
дро́ўку мн. дро́вак |
| Творны кім? чым? |
дро́ўкай, дро́ўкаю мн. дро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дро́ўцы мн. дро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.
Калі паглядзець «Матрыцу» наадварот, можна ўбачыць, як Кіяну Рыўз злазіць з наркотыкаў і знаходзіць стабільную працу ў офісе.
droŭka — беларуская лацінка
Слова дроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дроўцы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дро́т (4)
(8) дубро́ўка ‹
› дротавалачы́льны (15)
(8) зубро́ўка ‹
› дро́тавы (7)
(8) сябро́ўка ‹
› дро́ўны (6)
(8) кадро́ўка ‹
› дро́ўцы (6)
(11) раскадро́ўка ‹
› дро́цік (6)
(9) шчадро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
