STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчадроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчадро́ўка мн. шчадро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шчадро́ўкі мн. шчадро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
шчадро́ўцы мн. шчадро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шчадро́ўку мн. шчадро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шчадро́ўкай, шчадро́ўкаю мн. шчадро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчадро́ўцы мн. шчадро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
ščadroŭka — беларуская лацінка
Слова шчадроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчадроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчадроўкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчадраўлі́вы (11)
(6) дро́ўка ‹
› шчадро́тлівы (11)
(8) кадро́ўка ‹
› шчадро́тны (9)
(11) раскадро́ўка ‹
› шчадро́ўкі (9)
(9) вандро́ўка ‹
› шчадро́ўны (9)
(13) перавандро́ўка ‹
› шчадро́ўскі (10)
(13) аўтавандро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
