аўтавандроўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аўтавандроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аўтавандро́ўка мн. аўтавандро́ўкі
Родны каго? чаго?	аўтавандро́ўкі мн. аўтавандро́вак
Давальны каму? чаму?	аўтавандро́ўцы мн. аўтавандро́ўкам
Вінавальны каго? што?	аўтавандро́ўку мн. аўтавандро́ўкі
Творны кім? чым?	аўтавандро́ўкай, аўтавандро́ўкаю мн. аўтавандро́ўкамі
Месны у кім? у чым?	аўтавандро́ўцы мн. аўтавандро́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.

Вясельныя прыгаворкі.

aŭtavandroŭka — беларуская лацінка

Слова аўтавандроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: