аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цыновачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цыно́вачка мн. цыно́вачкі |
| Родны каго? чаго? |
цыно́вачкі мн. цыно́вачак |
| Давальны каму? чаму? |
цыно́вачцы мн. цыно́вачкам |
| Вінавальны каго? што? |
цыно́вачку мн. цыно́вачкі |
| Творны кім? чым? |
цыно́вачкай, цыно́вачкаю мн. цыно́вачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
цыно́вачцы мн. цыно́вачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смачна было, ды блізка дно.
— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
cynovačka — беларуская лацінка
Слова цыновачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цыновачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цыноўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цынко́ваны (9)
(11) тарано́вачка ‹
› цынко́ваны (9)
(12) абстано́вачка ‹
› цынко́граф (9)
(9) абно́вачка ‹
› цыно́вачны (9)
(10) дубро́вачка ‹
› цыно́вы (6)
(10) зубро́вачка ‹
› цыно́ўка (7)
(10) сябро́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ніколі не крыўдзі беларуса.