STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цыноўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цыно́ўка мн. цыно́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
цыно́ўкі мн. цыно́вак |
| Давальны каму? чаму? |
цыно́ўцы мн. цыно́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
цыно́ўку мн. цыно́ўкі |
| Творны кім? чым? |
цыно́ўкай, цыно́ўкаю мн. цыно́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
цыно́ўцы мн. цыно́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
cynoŭka — беларуская лацінка
Слова цыноўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цыноўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цынубель + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цыно́вачка (9)
(11) спружыно́ўка ‹
› цыно́вачны (9)
(9) палыно́ўка ‹
› цыно́вы (6)
(10) цытрыно́ўка ‹
› цыну́бель (8)
(8) ашыно́ўка ‹
› цыну́бельны (10)
(7) лапо́ўка ‹
› цынхані́н (8)
(11) раскрапо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
