STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова палыноўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
палыно́ўка мн. палыно́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
палыно́ўкі мн. палыно́вак |
| Давальны каму? чаму? |
палыно́ўцы мн. палыно́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
палыно́ўку мн. палыно́ўкі |
| Творны кім? чым? |
палыно́ўкай, палыно́ўкаю мн. палыно́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
палыно́ўцы мн. палыно́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
palynoŭka — беларуская лацінка
Слова палыноўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік палыноўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове палысенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› палыно́ва-зла́кавы (16)
(8) высно́ўка ‹
› палыно́ва-саля́нкавы (18)
(11) стаўбуно́ўка ‹
› палыно́вы (8)
(11) спружыно́ўка ‹
› палы́паць (8)
(10) цытрыно́ўка ‹
› палысе́лы (8)
(7) цыно́ўка ‹
› палысе́нне (9)
(8) ашыно́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
