аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сябровачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сябро́вачка мн. сябро́вачкі |
| Родны каго? чаго? |
сябро́вачкі мн. сябро́вачак |
| Давальны каму? чаму? |
сябро́вачцы мн. сябро́вачкам |
| Вінавальны каго? што? |
сябро́вачку мн. сябро́вачак |
| Творны кім? чым? |
сябро́вачкай, сябро́вачкаю мн. сябро́вачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сябро́вачцы мн. сябро́вачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.
Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.
© Чэрчыльsiabrovačka — беларуская лацінка
Слова сябровачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сябровачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сяброўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сябрава́цца (10)
(9) цыно́вачка ‹
› сябрава́ць (9)
(10) дубро́вачка ‹
› ся́браў (6)
(10) зубро́вачка ‹
› сябро́ўка (8)
(15) камандзіро́вачка ‹
› сябро́ўскасць (12)
(11) ракіро́вачка ‹
› сябро́ўскі (9)
(12) маскіро́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.