STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зыбун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зыбу́н мн. зыбуны́ |
| Родны каго? чаго? |
зыбуну́ мн. зыбуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
зыбуну́ мн. зыбуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
зыбу́н мн. зыбуны́ |
| Творны кім? чым? |
зыбуно́м мн. зыбуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
зыбуне́ мн. зыбуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.
Я адношу сябе да адукаваных і інтэлектуальных, але яны прыносяць мяне назад.
zybun — беларуская лацінка
Слова зыбун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зыбун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зыбучасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зы́бнуты (7)
(5) табу́н ‹
› зыбну́цца (8)
(6) гарбу́н ‹
› зыбну́ць (7)
(7) стаўбу́н ‹
› зыбу́часць (9)
(6) трыбу́н ‹
› зыбу́чы (6)
(3) ву́н ‹
› зыгава́ць (8)
(5) каву́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Браслаў