аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова зыбучасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зыбу́часць мн. зыбу́часці |
| Родны каго? чаго? |
зыбу́часці мн. зыбу́часцяў, зыбу́часцей |
| Давальны каму? чаму? |
зыбу́часці мн. зыбу́часцям |
| Вінавальны каго? што? |
зыбу́часць мн. зыбу́часці |
| Творны кім? чым? |
зыбу́часцю мн. зыбу́часцямі |
| Месны у кім? у чым? |
зыбу́часці мн. зыбу́часцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
#ляждыляжы
павешу сабе такі плакат над ложкам, каб бачыць пасля сну
zybučasć — беларуская лацінка
Слова зыбучасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зыбучасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зыбну́цца (8)
(15) шкловытво́рчасць ‹
› зыбну́ць (7)
(18) сельгасвытво́рчасць ‹
› зыбу́н (5)
(14) песнятво́рчасць ‹
› зыбу́чы (6)
(10) плавучасць ‹
› зыгава́ць (8)
(9) жыву́часць ‹
› зы́гнуць (7)
(10) плыву́часць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.