мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
зыбу́н — назоўнік зыбу́чы — прыметнік
канцэпт

зыбучасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова зыбучасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зыбу́часць

мн.  зыбу́часці
Родны
каго? чаго?
зыбу́часці

мн.  зыбу́часцяў, зыбу́часцей
Давальны
каму? чаму?
зыбу́часці

мн.  зыбу́часцям
Вінавальны
каго? што?
зыбу́часць

мн.  зыбу́часці
Творны
кім? чым?
зыбу́часцю

мн.  зыбу́часцямі
Месны
у кім? у чым?
зыбу́часці

мн.  зыбу́часцях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.


«Сысці ты можаш толькі ў магілу, а з працы — звольніцца», — сказаў дырэктар і не падпісаў тваю заяву.


zybučasć — беларуская лацінка

Слова зыбучасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зыбучасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


зыбну́цца (8)

(15) шкловытво́рчасць

зыбну́ць (7)

(18) сельгасвытво́рчасць

зыбу́н (5)

(14) песнятво́рчасць

зыбу́чы (6)

(10) плавучасць

зыгава́ць (8)

(9) жыву́часць

зы́гнуць (7)

(10) плыву́часць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

абажаю вычварэнне