STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зыначанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зына́чанне мн. зына́чанні |
| Родны каго? чаго? |
зына́чання мн. зына́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
зына́чанню мн. зына́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
зына́чанне мн. зына́чанні |
| Творны кім? чым? |
зына́чаннем мн. зына́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зына́чанні мн. зына́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Ганны ў Беларусі мяняюць транслітарацыю з Hanna на Anna, бо так жа правільна. Але потым на захадзе яны падпісваюцца як Hanna, бо гэта ж па-англійску.
zynačannie — беларуская лацінка
Слова зыначанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зыначанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зыначванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зына́кшваць (10)
(10) зазна́чанне ‹
› зына́кшыцца (10)
(10) майна́чанне ‹
› зына́кшыць (9)
(12) перайна́чанне ‹
› зына́чаны (8)
(11) канапа́чанне ‹
› зына́чаны (8)
(9) спрача́нне ‹
› зына́чванне (10)
(11) растра́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
