STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова спрачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спрача́нне мн. спрача́нні |
| Родны каго? чаго? |
спрача́ння мн. спрача́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
спрача́нню мн. спрача́нням |
| Вінавальны каго? што? |
спрача́нне мн. спрача́нні |
| Творны кім? чым? |
спрача́ннем мн. спрача́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
спрача́нні мн. спрача́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кіем таго, хто не пільнуе свайго.
усё жыццё кажу ПАтлумачце, а трэба РАСтлумачце
о_Оspračannie — беларуская лацінка
Слова спрачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спрачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спрашчэнец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спрацо́ўка (9)
(12) перайна́чанне ‹
› спрача́льнік (11)
(9) зына́чанне ‹
› спрача́льніца (12)
(11) канапа́чанне ‹
› спрача́цца (9)
(11) растра́чанне ‹
› спраша́ць (8)
(10) манта́чанне ‹
› спрашча́льны (11)
(10) парта́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
