аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
манта́ч — назоўнік манта́чка — назоўнік
канцэпт

мантачанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мантачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
манта́чанне

мн.  манта́чанні
Родны
каго? чаго?
манта́чання

мн.  манта́чанняў
Давальны
каму? чаму?
манта́чанню

мн.  манта́чанням
Вінавальны
каго? што?
манта́чанне

мн.  манта́чанні
Творны
кім? чым?
манта́чаннем

мн.  манта́чаннямі
Месны
у кім? у чым?
манта́чанні

мн.  манта́чаннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)


У шпіталі.
ПАЦЫЕНТ: Як часта людзі паміраюць падчас аперацыі?
ХІРУРГ: Толькі адзін раз.


mantačannie — беларуская лацінка

Слова мантачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мантачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мантачка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


манта́цкі (8)

(11) канапа́чанне

манта́цтва (9)

(9) спрача́нне

манта́ч (6)

(11) растра́чанне

манта́чка (8)

(10) парта́чанне

манта́чыцца (10)

(8) ба́бчанне

манта́чыць (9)

(8) лягча́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тэніска

Тэніска, а не цішотка! (футболка, майка)

Tell Cersei. I want her to know it was me.
Tell Cersei: O l e n n a T y r e l l i s o n e b a d a s s b i t c h