STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мантач
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
манта́ч мн. мантачы́ |
| Родны каго? чаго? |
мантача́ мн. мантачо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
мантачу́ мн. мантача́м |
| Вінавальны каго? што? |
мантача́ мн. мантачо́ў |
| Творны кім? чым? |
мантачо́м мн. мантача́мі |
| Месны у кім? у чым? |
мантачу́ мн. мантача́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
— Мама, ён жа стары!
— А ты шо, новая?
mantač — беларуская лацінка
Слова мантач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мантач — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мантачанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мантанья́рскі (12)
(6) све́тач ‹
› манта́цкі (8)
(6) све́тач ‹
› манта́цтва (9)
(9) прасве́тач ‹
› манта́чанне (10)
(6) панта́ч ‹
› манта́чка (8)
(6) парта́ч ‹
› манта́чыцца (10)
(7) хваста́ч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
