зэро

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова зэро
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зэро́ мн. —
Родны каго? чаго?	зэро́ мн. —
Давальны каму? чаму?	зэро́ мн. —
Вінавальны каго? што?	зэро́ мн. —
Творны кім? чым?	зэро́ мн. —
Месны у кім? у чым?	зэро́ мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Вош учыніла дэбош.

ды іншыя каламбуры з дапамогай Навігатара

zero — беларуская лацінка

Слова зэро (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: