мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
шаўрма́ — назоўнік шаўро́вы — прыметнік
канцэпт

шаўро

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова шаўро
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 шаўро́

мн.  шаўро́
Родны
каго? чаго?		 шаўро́

мн.  шаўро́
Давальны
каму? чаму?		 шаўро́

мн.  шаўро́
Вінавальны
каго? што?		 шаўро́

мн.  шаўро́
Творны
кім? чым?		 шаўро́

мн.  шаўро́
Месны
у кім? у чым?		 шаўро́

мн.  шаўро́
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Людзі, якія кажуць тэйк, трапяць у хел.

Людзі, якія замест «думка» кажуць «тэйк», — яны не думаюць, яны тэйкаюць.

šaŭro — беларуская лацінка

Слова шаўро (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік шаўро — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове шаўрон + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Шаўля́й (6)

(5) нутро́ ‹

› шаўля́йскі (9)

(5) Пятро́ ‹

› шаўрма́ (6)

(5) таўро́ ‹

› шаўро́вы (7)

(4) жыро́ ‹

› шаўро́н (6)

(4) зэро́ ‹

› шаўро́навы (9)

(4) бюро́ ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

забаўкі