STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова шаўро
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шаўро́ мн. шаўро́ |
| Родны каго? чаго? |
шаўро́ мн. шаўро́ |
| Давальны каму? чаму? |
шаўро́ мн. шаўро́ |
| Вінавальны каго? што? |
шаўро́ мн. шаўро́ |
| Творны кім? чым? |
шаўро́ мн. шаўро́ |
| Месны у кім? у чым? |
шаўро́ мн. шаўро́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
— Суп учорашні?
— Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.
šaŭro — беларуская лацінка
Слова шаўро (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шаўро — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шаўрон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Шаўля́й (6)
(5) нутро́ ‹
› шаўля́йскі (9)
(5) Пятро́ ‹
› шаўрма́ (6)
(5) таўро́ ‹
› шаўро́вы (7)
(4) жыро́ ‹
› шаўро́н (6)
(4) зэро́ ‹
› шаўро́навы (9)
(4) бюро́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
