STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шаўрон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шаўро́н мн. шаўро́ны |
| Родны каго? чаго? |
шаўро́на мн. шаўро́наў |
| Давальны каму? чаму? |
шаўро́ну мн. шаўро́нам |
| Вінавальны каго? што? |
шаўро́н мн. шаўро́ны |
| Творны кім? чым? |
шаўро́нам мн. шаўро́намі |
| Месны у кім? у чым? |
шаўро́не мн. шаўро́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
— Увечары карысна выпіць келіх добрага віна.
— А калі няма з кім?
— Тады два.
šaŭron — беларуская лацінка
Слова шаўрон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шаўрон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шаўрэт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шаўрма́ (6)
(8) крыятро́н ‹
› шаўро́ (5)
(4) уро́н ‹
› шаўро́вы (7)
(6) дыуро́н ‹
› шаўро́навы (9)
(6) неўро́н ‹
› шаўро́нны (8)
(6) нефро́н ‹
› шаўрэ́т (6)
(9) атаміхро́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
