аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова урон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уро́н мн. уро́ны |
| Родны каго? чаго? |
уро́ну мн. уро́наў |
| Давальны каму? чаму? |
уро́ну мн. уро́нам |
| Вінавальны каго? што? |
уро́н мн. уро́ны |
| Творны кім? чым? |
уро́нам мн. уро́намі |
| Месны у кім? у чым? |
уро́не мн. уро́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Многа дзяцей — многа клопату, але і радасці шмат.
З дзеткамі гора, а без дзетак удвое.
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
uron — беларуская лацінка
Слова урон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік урон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове уросласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уро́кам (6)
(7) біятро́н ‹
› уро́лаг (6)
(9) аксіятро́н ‹
› уро́метр (7)
(8) крыятро́н ‹
› уро́скарач (9)
(6) дыуро́н ‹
› уро́скід (7)
(6) шаўро́н ‹
› уро́скідку (9)
(6) неўро́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.