аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыурон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыуро́н мн. дыуро́ны |
| Родны каго? чаго? |
дыуро́ну мн. дыуро́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дыуро́ну мн. дыуро́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дыуро́н мн. дыуро́ны |
| Творны кім? чым? |
дыуро́нам мн. дыуро́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дыуро́не мн. дыуро́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у каго адвага, у таго й перавага
Кахай таго, хто псуе тваю памаду, а не туш.
( ˘⌣˘)♡(˘⌣˘ )
dyuron — беларуская лацінка
Слова дыурон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыурон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыурэз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысцыркуля́цыя (13)
(9) аксіятро́н ‹
› дытрыгана́льны (13)
(8) крыятро́н ‹
› дытэтрагана́льны (15)
(4) уро́н ‹
› дыурэ́з (6)
(6) шаўро́н ‹
› дыурэ́тык (8)
(6) неўро́н ‹
› дыурэці́н (8)
(6) нефро́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.