мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
зяле́ніўшчыца — назоўнік зяле́пух — назоўнік
канцэпт

зяленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зяленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 зяле́нне

мн.  зяле́нні
Родны
каго? чаго?		 зяле́ння

мн.  зяле́нняў
Давальны
каму? чаму?		 зяле́нню

мн.  зяле́нням
Вінавальны
каго? што?		 зяле́нне

мн.  зяле́нні
Творны
кім? чым?		 зяле́ннем

мн.  зяле́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 зяле́нні

мн.  зяле́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не ўсякая мука хлебам стане.


— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.


zialiennie — беларуская лацінка

Слова зяленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зяленне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зялепух + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› зяле́ніўны (9)

(7) вя́ленне ‹

› зяле́ніўшчык (11)

(9) шавяле́нне ‹

› зяле́ніўшчыца (12)

(8) цвяле́нне ‹

› зяле́пух (7)

(8) азяле́нне ‹

› зяле́пуха (8)

(8) дзяле́нне ‹

› зялё́на (6)

(10) надзяле́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

знайшоў палавінку?