аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зяленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зяле́нне мн. зяле́нні |
| Родны каго? чаго? |
зяле́ння мн. зяле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
зяле́нню мн. зяле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
зяле́нне мн. зяле́нні |
| Творны кім? чым? |
зяле́ннем мн. зяле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зяле́нні мн. зяле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
— Кім ты хочаш стаць, калі вырасцеш?
— Шчаслівым.
— Ты не зразумеў пытання…
— Вы не зразумелі адказу…
zialiennie — беларуская лацінка
Слова зяленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зяленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зялепух + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зяле́ніўны (9)
(7) вя́ленне ‹
› зяле́ніўшчык (11)
(9) шавяле́нне ‹
› зяле́ніўшчыца (12)
(8) цвяле́нне ‹
› зяле́пух (7)
(8) азяле́нне ‹
› зяле́пуха (8)
(8) дзяле́нне ‹
› зялё́на (6)
(10) надзяле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.