аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
зямчава́ць — дзеяслоў зянко́ўка — назоўнік
канцэпт

зяніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова зяніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зяні́ца

мн.  зяні́цы
Родны
каго? чаго?
зяні́цы

мн.  зяні́ц
Давальны
каму? чаму?
зяні́цы

мн.  зяні́цам
Вінавальны
каго? што?
зяні́цу

мн.  зяні́цы
Творны
кім? чым?
зяні́цай, зяні́цаю

мн.  зяні́цамі
Месны
у кім? у чым?
зяні́цы

мн.  зяні́цах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).


Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

zianica — беларуская лацінка

Слова зяніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зяніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зянкоўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


зямны́ (5)

(7) п'я́ніца

зямфо́нд (7)

(7) п'я́ніца

зямчава́ць (9)

(9) барвяні́ца

зянко́ўка (8)

(9) вадзя́ніца

зяно́вец (7)

(9) медзяні́ца

Зяно́віч (7)

(7) акяні́ца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аўстралія абаронена