STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зяніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зяні́ца мн. зяні́цы |
| Родны каго? чаго? |
зяні́цы мн. зяні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
зяні́цы мн. зяні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
зяні́цу мн. зяні́цы |
| Творны кім? чым? |
зяні́цай, зяні́цаю мн. зяні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
зяні́цы мн. зяні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Мова жыве не калі на ёй спяваюць фальклорныя песні, а калі на ёй чытаюць рэп пра брудных сучак.
zianica — беларуская лацінка
Слова зяніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зяніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зянкоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зямны́ (5)
(7) п'я́ніца ‹
› зямфо́нд (7)
(7) п'я́ніца ‹
› зямчава́ць (9)
(9) барвяні́ца ‹
› зянко́ўка (8)
(9) вадзя́ніца ‹
› зяно́вец (7)
(9) медзяні́ца ‹
› Зяно́віч (7)
(7) акяні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Ліда