аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зянкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зянко́ўка мн. зянко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
зянко́ўкі мн. зянко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
зянко́ўцы мн. зянко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
зянко́ўку мн. зянко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
зянко́ўкай, зянко́ўкаю мн. зянко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зянко́ўцы мн. зянко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
Эндру Карнэгі:
Чалавек, які памірае багатым, памірае з ганьбай.
ziankoŭka — беларуская лацінка
Слова зянкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зянкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зяновец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зямфо́нд (7)
(8) тынко́ўка ‹
› зямчава́ць (9)
(9) атынко́ўка ‹
› зяні́ца (6)
(9) ацынко́ўка ‹
› зяно́вец (7)
(11) раззянко́ўка ‹
› Зяно́віч (7)
(8) купко́ўка ‹
› Зяно́н (5)
(12) фальварко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Ліда