аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
атынко́ўваць — дзеяслоў атынко́ўшчык — назоўнік
канцэпт

атынкоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова атынкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 атынко́ўка

мн.  атынко́ўкі
Родны
каго? чаго?		 атынко́ўкі

мн.  атынко́вак
Давальны
каму? чаму?		 атынко́ўцы

мн.  атынко́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 атынко́ўку

мн.  атынко́ўкі
Творны
кім? чым?		 атынко́ўкай, атынко́ўкаю

мн.  атынко́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 атынко́ўцы

мн.  атынко́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць за казла, абы замуж пайшла.

не рабіце так

Хлопцы, мая дзеўчына супраць таго, каб я ішоў з вамі, так што выбачайце, мяне не будзе… ні на адной фатаграфіі.


atynkoŭka — беларуская лацінка

Слова атынкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік атынкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове атынкоўшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› атынко́ўванне (12)

(11) падсілко́ўка ‹

› атынко́ўвацца (12)

(9) фланко́ўка ‹

› атынко́ўваць (11)

(8) тынко́ўка ‹

› атынко́ўшчык (11)

(9) ацынко́ўка ‹

› атынко́ўшчыца (12)

(8) зянко́ўка ‹

› атыпізм (7)

(11) раззянко́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выпрабаванні