STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова атынкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атынко́ўка мн. атынко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
атынко́ўкі мн. атынко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
атынко́ўцы мн. атынко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
атынко́ўку мн. атынко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
атынко́ўкай, атынко́ўкаю мн. атынко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
атынко́ўцы мн. атынко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паважай старэйшых, бо сам стары будзеш.
— Вы так молада выглядаеце, у чым ваш сакрэт?
— Мне дваццаць.
atynkoŭka — беларуская лацінка
Слова атынкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атынкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атынкоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атынко́ўванне (12)
(11) падсілко́ўка ‹
› атынко́ўвацца (12)
(9) фланко́ўка ‹
› атынко́ўваць (11)
(8) тынко́ўка ‹
› атынко́ўшчык (11)
(9) ацынко́ўка ‹
› атынко́ўшчыца (12)
(8) зянко́ўка ‹
› атыпізм (7)
(11) раззянко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
