аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова атынкоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атынко́ўшчык мн. атынко́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
атынко́ўшчыка мн. атынко́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
атынко́ўшчыку мн. атынко́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
атынко́ўшчыка мн. атынко́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
атынко́ўшчыкам мн. атынко́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
атынко́ўшчыку мн. атынко́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі хлеб у возе, то няма бяды ў дарозе.
Цяжка глядзець на вусны, якія не можаш пацалаваць, і на цёплую машыну, у якую не можаш сесці.
atynkoŭščyk — беларуская лацінка
Слова атынкоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атынкоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атынкоўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атынко́ўвацца (12)
(10) брако́ўшчык ‹
› атынко́ўваць (11)
(13) разбрако́ўшчык ‹
› атынко́ўка (9)
(10) тынко́ўшчык ‹
› атынко́ўшчыца (12)
(11) ацынко́ўшчык ‹
› атыпізм (7)
(12) закарко́ўшчык ‹
› атыпі́чнасць (11)
(10) парко́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.