STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тынкоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тынко́ўшчык мн. тынко́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
тынко́ўшчыка мн. тынко́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
тынко́ўшчыку мн. тынко́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
тынко́ўшчыка мн. тынко́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
тынко́ўшчыкам мн. тынко́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
тынко́ўшчыку мн. тынко́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
tynkoŭščyk — беларуская лацінка
Слова тынкоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тынкоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тынкоўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тынко́ваны (9)
(10) упако́ўшчык ‹
› тынко́вачны (10)
(10) брако́ўшчык ‹
› тынко́ўка (8)
(13) разбрако́ўшчык ‹
› тынко́ўшчыца (11)
(11) атынко́ўшчык ‹
› тынкту́ра (8)
(11) ацынко́ўшчык ‹
› тыно́к (5)
(12) закарко́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
