мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
тынко́ўка — назоўнік тынко́ўшчыца — назоўнік
канцэпт

тынкоўшчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тынкоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
тынко́ўшчык

мн.  тынко́ўшчыкі
Родны
каго? чаго?
тынко́ўшчыка

мн.  тынко́ўшчыкаў
Давальны
каму? чаму?
тынко́ўшчыку

мн.  тынко́ўшчыкам
Вінавальны
каго? што?
тынко́ўшчыка

мн.  тынко́ўшчыкаў
Творны
кім? чым?
тынко́ўшчыкам

мн.  тынко́ўшчыкамі
Месны
у кім? у чым?
тынко́ўшчыку

мн.  тынко́ўшчыках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў цесце можна палец вывіхнуць.


— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.


tynkoŭščyk — беларуская лацінка

Слова тынкоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік тынкоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове тынкоўшчыца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


тынко́ваны (9)

(10) упако́ўшчык

тынко́вачны (10)

(10) брако́ўшчык

тынко́ўка (8)

(13) разбрако́ўшчык

тынко́ўшчыца (11)

(11) атынко́ўшчык

тынкту́ра (8)

(11) ацынко́ўшчык

тыно́к (5)

(12) закарко́ўшчык


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

паедзем у вёску