STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тынкоўшчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тынко́ўшчыца мн. тынко́ўшчыцы |
| Родны каго? чаго? |
тынко́ўшчыцы мн. тынко́ўшчыц |
| Давальны каму? чаму? |
тынко́ўшчыцы мн. тынко́ўшчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
тынко́ўшчыцу мн. тынко́ўшчыц |
| Творны кім? чым? |
тынко́ўшчыцай, тынко́ўшчыцаю мн. тынко́ўшчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
тынко́ўшчыцы мн. тынко́ўшчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У добрай сям'і ніхто не лішні.
Што беларусы прывязуць з Польшчы і чаму гэта bardzo kurwa zajebiście?
tynkoŭščyca — беларуская лацінка
Слова тынкоўшчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тынкоўшчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тынктура + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тынко́вачны (10)
(11) брако́ўшчыца ‹
› тынко́ўка (8)
(14) разбрако́ўшчыца ‹
› тынко́ўшчык (10)
(11) уліко́ўшчыца ‹
› тынкту́ра (8)
(12) атынко́ўшчыца ‹
› тыно́к (5)
(12) ацынко́ўшчыца ‹
› тыно́ль (6)
(13) закарко́ўшчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
