STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тынкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тынко́ўка мн. тынко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
тынко́ўкі мн. тынко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
тынко́ўцы мн. тынко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
тынко́ўку мн. тынко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
тынко́ўкай, тынко́ўкаю мн. тынко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
тынко́ўцы мн. тынко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Яшчэ гэткі не спаткаўся, каб усім ён спадабаўся.
Бай — князь, магутны асілак, міфічны першанасельнік Беларусі, родапачынальнік беларускага этнасу. Бай меў многа жонак і яшчэ болей дзяцей, меў два сабакі. Стварыў даменную зону .BY (вікіпедыя хлусіць не будзе).
Бай — багач.
Бай — казачнік.
Бай — пустамеля.
tynkoŭka — беларуская лацінка
Слова тынкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тынкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тынкоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тынко́ваны (9)
(7) піко́ўка ‹
› тынко́ваны (9)
(11) падсілко́ўка ‹
› тынко́вачны (10)
(9) фланко́ўка ‹
› тынко́ўшчык (10)
(9) атынко́ўка ‹
› тынко́ўшчыца (11)
(9) ацынко́ўка ‹
› тынкту́ра (8)
(8) зянко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
