STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ацынкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ацынко́ўка мн. ацынко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
ацынко́ўкі мн. ацынко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
ацынко́ўцы мн. ацынко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ацынко́ўку мн. ацынко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
ацынко́ўкай, ацынко́ўкаю мн. ацынко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ацынко́ўцы мн. ацынко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
Часам я проста хачу, каб хтосьці мяне абняў і сказаў: «Я ведаю, цяжка. Але ўсё будзе добра. Вось табе шакаладка і 6 мільёнаў долараў».
acynkoŭka — беларуская лацінка
Слова ацынкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ацынкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ацынкоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ацынко́ўванне (12)
(9) фланко́ўка ‹
› ацынко́ўвацца (12)
(8) тынко́ўка ‹
› ацынко́ўваць (11)
(9) атынко́ўка ‹
› ацынко́ўшчык (11)
(8) зянко́ўка ‹
› ацынко́ўшчыца (12)
(11) раззянко́ўка ‹
› ацыно́зны (8)
(8) купко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
спытай (запытай) яго / спытайся (запытайся) у яго