STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова купкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
купко́ўка мн. купко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
купко́ўкі мн. купко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
купко́ўцы мн. купко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
купко́ўку мн. купко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
купко́ўкай, купко́ўкаю мн. купко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
купко́ўцы мн. купко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Хлопцы, мая дзеўчына супраць таго, каб я ішоў з вамі, так што выбачайце, мяне не будзе… ні на адной фатаграфіі.
kupkoŭka — беларуская лацінка
Слова купкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік купкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове куплёнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ку́пка (5)
(9) ацынко́ўка ‹
› купкава́ты (9)
(8) зянко́ўка ‹
› купкава́цца (10)
(11) раззянко́ўка ‹
› ку́пленіна (9)
(12) фальварко́ўка ‹
› ку́плены (7)
(10) закарко́ўка ‹
› ку́плены (7)
(8) парко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
