паркоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова паркоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	парко́ўка мн. парко́ўкі
Родны каго? чаго?	парко́ўкі мн. парко́вак
Давальны каму? чаму?	парко́ўцы мн. парко́ўкам
Вінавальны каго? што?	парко́ўку мн. парко́ўкі
Творны кім? чым?	парко́ўкай, парко́ўкаю мн. парко́ўкамі
Месны у кім? у чым?	парко́ўцы мн. парко́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі

дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

parkoŭka — беларуская лацінка

Слова паркоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: