аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паркоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
парко́ўка мн. парко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
парко́ўкі мн. парко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
парко́ўцы мн. парко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
парко́ўку мн. парко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
парко́ўкай, парко́ўкаю мн. парко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
парко́ўцы мн. парко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
Я чытаў шмат каго з японскіх мудрацоў.
Але я нічога не зразумеў.
Усё на японскай.
parkoŭka — беларуская лацінка
Слова паркоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паркоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паркоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паркінсані́зм (12)
(8) купко́ўка ‹
› парко́вачны (10)
(12) фальварко́ўка ‹
› парко́метр (9)
(10) закарко́ўка ‹
› парко́ўшчык (10)
(12) перапарко́ўка ‹
› парку́р (6)
(11) прыпарко́ўка ‹
› парла́мент (9)
(9) акірко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь