STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова акіркоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акірко́ўка мн. акірко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
акірко́ўкі мн. акірко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
акірко́ўцы мн. акірко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
акірко́ўку мн. акірко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
акірко́ўкай, акірко́ўкаю мн. акірко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
акірко́ўцы мн. акірко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
akirkoŭka — беларуская лацінка
Слова акіркоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акіркоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акісанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акірко́ўванне (12)
(8) парко́ўка ‹
› акірко́ўвацца (12)
(12) перапарко́ўка ‹
› акірко́ўваць (11)
(11) прыпарко́ўка ‹
› акіса́нне (8)
(8) курко́ўка ‹
› акіса́ць (7)
(11) бескурко́ўка ‹
› акі́сленасць (11)
(6) ско́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
