STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова акіркоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акірко́ўка мн. акірко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
акірко́ўкі мн. акірко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
акірко́ўцы мн. акірко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
акірко́ўку мн. акірко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
акірко́ўкай, акірко́ўкаю мн. акірко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
акірко́ўцы мн. акірко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
akirkoŭka — беларуская лацінка
Слова акіркоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акіркоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акісанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акірко́ўванне (12)
(8) парко́ўка ‹
› акірко́ўвацца (12)
(12) перапарко́ўка ‹
› акірко́ўваць (11)
(11) прыпарко́ўка ‹
› акіса́нне (8)
(8) курко́ўка ‹
› акіса́ць (7)
(11) бескурко́ўка ‹
› акі́сленасць (11)
(6) ско́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
