аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ско́ўка мн. ско́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
ско́ўкі мн. ско́вак |
| Давальны каму? чаму? |
ско́ўцы мн. ско́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ско́ўку мн. ско́ўкі |
| Творны кім? чым? |
ско́ўкай, ско́ўкаю мн. ско́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ско́ўцы мн. ско́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госцю гадзі, дый сябе глядзі.
А як ты выйдзеш з Матрыцы, калі папрыбіралі ўсе таксафоны?
skoŭka — беларуская лацінка
Слова скоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ско́ўзванне (10)
(9) акірко́ўка ‹
› ско́ўзвацца (10)
(8) курко́ўка ‹
› ско́ўзваць (9)
(11) бескурко́ўка ‹
› ско́ўшчык (8)
(8) васко́ўка ‹
› ско́цістасць (11)
(8) маско́ўка ‹
› ско́цісты (8)
(8) раско́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.