скоўзванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скоўзванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ско́ўзванне мн. ско́ўзванні
Родны каго? чаго?	ско́ўзвання мн. ско́ўзванняў
Давальны каму? чаму?	ско́ўзванню мн. ско́ўзванням
Вінавальны каго? што?	ско́ўзванне мн. ско́ўзванні
Творны кім? чым?	ско́ўзваннем мн. ско́ўзваннямі
Месны у кім? у чым?	ско́ўзванні мн. ско́ўзваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

skoŭzvannie — беларуская лацінка

Слова скоўзванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: